Ικεσία 

Γλυκύτητα ανθόμελου
Ουρλιαχτό ακανθοστέφανου

Υπήρξε στιγμή ευτυχίας;

Ένδοξο Ναι - 
Απόλυτο Όχι

Κιβωτιόσχημος τάφος
η αδιαφορία

Πυρά

«Πήδα να περάσεις τη φωτιά»

Μα η πυρά είναι μέσα μου

δεν ξεπερνιέται

Του Κλήδονα το έθιμο

δεν με αγγίζει

Τα μαγιοστέφανα

έχουν καεί από καιρό

Μόνο τα μάγουλα

κοκκινισμένα

Από τη θέρμη του Ιούνη

άραγε

ή από ηλιοβασίλεμα που ξεψυχά;

Παιχνίδισμα

Σήμερα φωτοστέφανο
στόλιζε το πρόσωπό σου - 
ένιωσα ευτυχής

Ύστερα συννέφιασε

καθώς αναλογίστηκα -
δεν είμαι εγώ ο άγγελος
που σου χαρίζει λάμψη.

Θερινή αταξία

Μόνον το γιασεμί μεθά

δεν λαμπυρίζουνε πυγολαμπίδες

αφώτιστος απόμεινε ο κήπος

τα βήματά σου πρόσεχε -

Σαν το αγιόκλημα γευτείς

συνόδευσε με ύμνους τη σπονδή

Χιλιάδες σελίδες

Τα καλύτερα ποιήματα είναι σεμνά,

αυτοαναφορικά και λιτά –

χιλιάδες γράμματα αν χαράξεις,

ήλιους βουνά και θάλασσες

αν ζωγραφίσεις,

τα πλοία και οι δρόμοι

αν χαρτογραφηθούν,

ένα δέντρο σελίδες αν γεμίσεις

εμπνευσμένη νότα είναι η λα

απογειώνει το ποίημα

στην απλότητα της δημιουργίας.

Αισθήσεις

Κάτω από σκιά ουρανού

μέσα σε σταροχώραφα

κάθε κύτταρο πάλλεται

κάθε ανάσα τραγουδά

νους και σώμα

σε ταξίδια ονείρων

ολοκληρώνονται.

Πορεύτηκε η Πανσέληνος
σε δυο παράλληλες ακτίνες
Άτμητες