"Ικετεύω"

για ένα ποίημα,

ανάσασμα με λέξεις -

για ένα άγγιγμα χεριού,

άλωση του φόβου -

για ένα φιλί,

δημιουργία αιώνια -

για έναν λόγο,

αντικατοπτρισμό όασης -

η αλήθεια, συντριβή.

.

.

.

📷✍️: Λ.Β.

"Μεσοκαλόκαιρη αίσθηση" 

Στα κύματα

ζωντανεύει μια λάμψη ουράνια.

Ανάμεσα σε αέρα και νερό

πνίγεται ο ορίζοντας.

Ύστερα, ανασαίνει.

Ασφυκτιούν οι σκέψεις

Όλες

Αξίζει μια στιγμή η ζωή.

Επιπλέει η χαρά -

τρικυμίες περνούμε 

για να υπάρχουμε.

.

.

 

 

"Η αλήθεια της αγάπης"

Ίσως είναι αυτή

η στιγμή που προσδοκούσα -

να λάμπρυνθώ μέσα στο ηλιοβασίλεμα, 

να περάσω από την νύχτα 

την τρυφερή και γαλήνια -

και να αναδυθώ

ζωντανή και εξαγνισμένη

από την αλήθεια της αγάπης.

.

.

24/4/26

photo: 24/4/24 στις πλαγιές του Βερμίου 

 

"Αλληλεπιδράσεις "

Ο ήλιος επάνω από το βουνό,

θα δύσει σε μιά ώρα.

Η βροχή πέφτει κατακόρυφα 

κι έντονα μέσα στην πόλη.

Οι υγρές επιφάνειες γυαλίζουν 

με τις λαμπρές ακτίνες.

Σε λίγο θα σχηματιστεί ουράνιο τόξο

πάνω από τον κάμπο, 

αλλά οι πολυκατοικίες μού κρύβουν 

τον ανατολικό ορίζοντα.

Ήδη ένα αεροπλάνο εφαρμόζει προστασία 

αντιχαλαζική για τα κερασοχώραφα.

Αχνά ακούγονται βροντές στα νότια.

Πού βρισκόταν ο Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς 

όταν έγραφε το ποίημα 

"όλα εξαρτώνται";

20/4/26

"Ανήκουμε στις μνήμες"

Τις ώρες που ανήκουμε στα δειλινά χρώματα,

απομονωμένοι στην εμμονή του έρωτα,

αναμένουμε το ξεχείλισμα της νύχτας 

πάνω από την νωπή γη του κήπου.

Μαζί σου αισθάνομαι την ελπίδα 

που ανθίζει στα εαρινά κλαδιά.

Μαζί σου το πέρασμα των καιρών 

δεν έχει εξουσία.

Η αγάπη μετατρέπεται σε πηδάλιό μου.

Τί φωτεινότητα θα έφερα 

χωρίς τον έρωτά σου;

.

.

.

📷 : Λ.Β., 2/9/21, Στον Ωρωπό.

 

 

"Από μια φέτα ποιητική"

Αγάπησα την ποίηση 

κι ένιψα τα χέρια 

στην τρικυμία της,

εξάγνισα στην τέχνη 

θολό παρελθόν,

αβάσταχτο παρόν 

κι αδημιούργητο ορίζοντα 

μπροστά μου, μακριά μου,

με όλη την απουσία και σιωπή 

που κληροδοτούν 

λέξεις και παύσεις 

και θραύσματα ήλιου 

ολόγυρα.

.

.

φωτογραφία: Λ.Β. flying poetry 2026

 

"Ρότες φωτός"

Μέσα στην πολυκοσμία 

διακρίνουμε μια λάμψη.

Υπερίπταται 

πάνω στου έρωτα το πρόσωπο.

Ύστερα, ομίχλη.

Όμως η φλόγα μέσα μας

επιβιώνει -

Προμηθέας δεσμώτης 

ανίκητος.

Είμαστε κόσμοι μενόμενοι

κάτω από το στερέωμα -

Ανακαλύψαμε Πηγές. 

Εμβολίσαμε το σκότος.

Προσφέρουμε τροφή 

στις ρότες του φωτός.

📷 : Λίνα Βαταντζή, 1/1/2016

 

"Αναζητώ σε ξέφωτα και δάση"

Με μια χούφτα  αγριοφράουλες 

αναζητώ εσένα,

να σε ταΐσω στο στόμα 

να γίνουν Άνοιξη τα χείλη -

Ζάχαρη και δροσιά.

Να εκφράζεσαι μελίρρυτα 

να σκέφτεσαι απάνεμους όρμους 

να δρομολογείς κατάφυτα περάσματα.

Σε ψάχνω στον λαβύρινθο της ζωής - 

σε άδειους δρόμους 

και πολιτείες μικρές 

σημειώνω το όνομά σου στα σταυροδρόμια 

και στις πλατείες βάζω τις λέξεις σου 

ορόσημα και αναθήματα. 

Επιδιώκω να εντοπίσω εσένα 

που περιχαράκωσες θέρος λυσιμελές

στην αγκαλιά.

.

.1/2/2026

 

"Ω, έλα!"

Σου μιλώ για αναμνήσεις, 

βροχή 

σταλάζει στα  κυκλάμινα

τα διψασμένα.

Αγαπημένε, το μονοπάτι 

στο δάσος οδηγεί.

Σου μιλώ για το δρόμο μας.

Εκεί η μνήμη ανθίζει 

Εκεί ξεδιψά η ζωή.

.

.

.

📷 : Λ.Β. 1/1/2026