Δυο δάκρυα μου χάρισες

Το δάκρυ της αγάπης

Το δάκρυ του πόνου

Μια αιωνιότητα σιωπής

Curriculum Vitae

Εμπλούτισες το CV σου με περγαμηνές

τη βιβλιοθήκη σου με εκδόσεις

που χαρακτήρισες ποιοτικές

μα η οίησή σου

λυσσαλέος δέλλος

η έπαρση σου προϊόν λήθης

η μετριοφροσύνη σου

αναζητήσιμη αρετή,

αρματώθηκες την αλαζονεία

σαν προσπάθεια απόκρυψης

της ανασφάλειάς σου-

μαζεύεις τα νομίσματα

της εκθείασης

εγκώμια υπερύψωσης

αυθεντικά-

μα παρασύρθηκες

από διαλείπουσες θέρμες αδιαφορίας

αγνοώντας ότι

η βαρύτητα εμπεριέχει

τη δύναμη κατακρήμνισης

και ο θόρυβος της πτώσης

συνήθως έχει συνοδούς

την μοναξιά της στασιμότητας

και την απαξίωση

όσων έχρισες εφαλτήρια

για να εμπνεύσεις την μούσα.

Ανάδραση

Για να ζήσεις μια αγάπη

ένα ρόδο και μια ανάσα

είναι αρκετά

τρυφερά πέταλα και αγκάθινοι μίσχοι

και μια ανάσα

να χαϊδεύει την καρδιά

όταν τα πέταλα ματώνουν στα αγκάθια

Αρά

Η παρουσία της απουσίας μου
Χιονοστιβάδα, σεισμός
Ασφυξία, πνιγμός
Νοσταλγία και επιθυμία
Ουρανού και γης
Ορατών τε και αοράτων
Η απουσία της παρουσίας μου.

Αναμνήσεις

Ολημερίς η βροχή
σταλάζει στα άηχα κλαδιά
και τραγουδά στα αειθαλή δέντρα.
Στο μονοπάτι σχηματίζει
λίμνες αναμνήσεων.
Αν βαδίζω δυναμικά
άραγε θα ακουστεί ο ήχος του νερού
άραγε θα ξυπνήσει η αγάπη;

Αμφισημία

Μια χούφτα λέξεις
 ξεγλιστράν
Αρώματα ίριδας
σε καιρούς πόνου
Φυσάω τα αστέρια της παλάμης
Προτάσεις ξεδιπλώνονται
ορόσημα αγάπης

κυκλικός χορός.                                       

Παλινδρόμηση

Σαν ηφαίστειο αγάπησα

με ενέργεια εκρηκτική,

έριξα μύδρους,

κάλυψα τη γη με λάβα

κι ο χρόνος την έκανε στάχτη

σκόνη αποπνικτική-

Νεκρώνει η ζωή.

Με το κύλισμα του καιρού

η φύση εύφορη ανθίζει

πιο ζωντανή, πιο σοφή

έτοιμη νέα έκρηξη να υποστεί.

Γιατί

σαν ηφαίστειο αγάπησα.